زندگینامه امیر سرتیپ دوم خلبان فرجالله فرسیابی
قهرمان ملی امیر سرتیپ دوم خلبان فرجالله فرسیابی، از تیزپروازان و خلبانان اسطوره‌ای نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، در سال ۱۳۲۵ در شهر لواسان چشم به جهان گشود. وی از جمله قهرمانانی است که نام و خاطره فداکاری‌هایشان در تاریخ دفاع مقدس جاودانه شده است. فرسیابی فعالیت نظامی خود را از فروردین ۱۳۵۱ با ورود به دانشکده خلبانی آغاز کرد. او با استعداد و پشتکار کم‌نظیر خود، دوره شبانه‌روزی آموزشی را با سرعت به پایان رساند و در ادامه برای گذراندن دوره ویژه آموزش ناوبری هواپیماهای جنگنده به ایالات متحده آمریکا اعزام شد. پروازهای آموزشی خود را با هواپیمای T-29 انجام داد و در اردیبهشت ۱۳۵۳ پس از فارغ‌التحصیلی به ایران بازگشت. پس از بازگشت، ابتدا به گردان ۱۱ شکاری رزمی فانتوم (F4-E) پیوست و سپس برای خدمت به گردان ۳۳ شکاری منتقل شد. در سال ۱۳۵۵، در آزمونی ویژه برای گذراندن دوره هواپیمای شناسایی فانتوم (RF4) موفق به کسب رتبه ممتاز شد و دوباره به آمریکا اعزام گردید. پس از تکمیل این دوره، به‌عنوان خلبان متخصص کابین عقب هواپیمای RF4 در گردان ۱۱ شناسایی تاکتیکی پایگاه یکم شکاری مهرآباد مشغول به خدمت شد. با آغاز جنگ تحمیلی، فرسیابی به‌عنوان یکی از شجاع‌ترین خلبانان شناسایی، نقشی حیاتی در انجام مأموریت‌های عکسبرداری و فیلمبرداری برای تسهیل عملیات‌های نیروهای ایرانی ایفا کرد. سرنوشت‌سازترین لحظه زندگی وی در ۷ بهمن ۱۳۶۱ رقم خورد. در جریان یک مأموریت عکسبرداری مقدماتی برای شروع عملیات والفجر مقدماتی، هواپیمای وی (فانتوم RF-4) که با خلبانی حمیدرضا نادرینیا (کابین جلو) همراه بود، مورد اصابت موشک هوا به هوای یک جنگنده میراژ عراقی قرار گرفت. موشک به کابین هواپیما برخورد کرد و خلبان نادرینیا به شهادت رسید. با این حال، فرسیابی در میان آتش و دود، موفق به اجکت (خروج اضطراری) از هواپیما شد. او با استفاده از چتر نجات و انجام یک سقوط آزاد از ارتفاع ۵ هزار پایی (حدود ۱۵۰۰ متر)، خود را به نیروهای خودی رساند. در این سانحه، فرسیابی چشم چپ خود را از دست داد و به افتخار جانبازی ۷۵ درصد نائل آمد، اما دیگر امکان پرواز برایش وجود نداشت. پس از این حادثه، وی همچنان به خدمت خود در نیروهای مسلح ادامه داد و در سال ۱۳۷۰ به‌عنوان وابسته نظامی جمهوری اسلامی ایران به سوئیس اعزام شد. امیر فرجالله فرسیابی در نهایت پس از ۳۰ سال خدمت صادقانه و پرافتخار، در اول آبان ۱۳۷۴ با درجه سرتیپ دومی به بازنشستگی نائل گردید. کتاب "ماموریت شبح - ۵: چشمی در آسمان" به قلم پژمان سهرابی به روایت زندگی و افتخارات این خلبان فرزانه اختصاص دارد. امیر سرتیپ دوم خلبان جانباز فرجالله فرسیابی، این قهرمان ملی، سرانجام پس از تحمل یک دوره بیماری و کهولت سن، در صبح روز چهارشنبه ۱۴ دی ۱۴۰۱ درگذشت و به یاران شهیدش پیوست. روحش شاد و یادش جاودان باد.